van Raamvliet Welsh Springer Spaniels

 

Onze kennel

 

1983 ~2013

Dertig jaar Welshjes in huize Choufour

 

In februari 2013 is het dertig jaar geleden dat onze eerste Welsh Springer bij ons in huis kwam wonen. Dreaming Danny van Snellestein was zijn naam en gefokt door de familie Lissenberg. Als kleine pup had hij wel even wat weg van een Sint-Bernardhond, want die had Frans toen eigenlijk wel willen hebben. Maar drie hoog op een flat is dat ras niet echt een verstandige keus. Danny heeft onze aandacht moeten delen met een Teckel, dat was voor een Welsh geen probleem. Tijdens de gehoorzaamheidslessen was Danny voor ons een verademing om te trainen. Voor een belonende aai hoef je niet zo diep te bukken, en wat was hij gehoorzaam!! Na de gewone gehoorzaamheidslessen zijn we ook nog naar ringtraining geweest, omdat we werden aangemoedigd door opmerkingen over zijn fraaie uiterlijk. Hem showen was onvermijdelijk!

Met Danny hebben we dan ook veel shows gelopen, toen was het erg leuk op de shows. En ook hebben we van die tijd heel veel geleerd, niet alleen van het ras maar alle zaken die erbij horen zoals het trimmen, en ook de opvoeding en gedrag.

Op de shows in Nederland heeft Danny tweemaal een kampioenschap behaald en een groot aantal reserve kampioenschappen. Ook zijn we met hem naar buitenlandse tentoonstellingen geweest, van Luxemburg tot aan de Wereld tentoonstellingen in Denemarken en Oostenrijk. Overal behaalde hij mooie resultaten, een waardige vertegenwoordiger van het ras.

Danny was onze eerste Welsh, dit verhaal krijgt natuurlijk een vervolg.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Door Danny hadden we de smaak te pakken gekregen. In oktober 1985 kregen we Vitas Valentino van Snellestein. Met Vitas hebben we ook veel geshowd. Op de Winner in 1986 behaalde hij de titel Jeugd Winner. Helaas is hij op de leeftijd van 17 maanden overleden aan een geperforeerde slokdarm.

Intussen waren we verhuisd en dat gaf ons de mogelijkheid om aan een teefje te gaan denken. We konden de honden in het nieuwe huis wel apart houden tijdens een loopsheid. Tijdens het bezoek aan de Crufts in 1988 had ik contact gelegd met Joy Hartley van de Weslave kennel in Engeland. Daar werd eind mei een nestje geboren. In juli konden Frans en ik ons eerste hondje uit Engeland importeren. Weslave Witty Wench. En in november 1988 “importeerden” we ook een teefje, maar nu uit Drenthe, dat was Fên Bjirkhieming’s Ginger Gwynne. Twee totaal verschillende honden, een Engelse lady en een Drentse boerentrien. Met Witty konden we helaas geen nestje krijgen omdat haar heupen niet goed genoeg waren. Gwynne heeft wel pups gehad, slechts 4 pups in totaal.

Om verder te kunnen met het fokken kregen we in 1990 Weslave Double Daisy. In de tussentijd kregen we van John en Lia Doejaaren een hond te leen en dat was Neath Valley’s Ffiona Cymraes. Zij zou één nestje bij hen krijgen en daarna definitief bij ons terugkomen. Ffiona was een schitterende hond met een geweldig karakter; ik heb haar tot Nederlands en Luxemburgs Kampioen kunnen showen en zij werd de beste Welsh Springer van het jaar in 1992.

Het eerste nestje van Ffiona, een combinatie met Northey over the Rainbow, groeide zo mooi op dat wij deze combinatie hebben herhaald. Doordat er een zoon van het eerste nest bij ons om de hoek woonde, kon ik hem goed in de gaten houden. Jolle van Mussel’s Hof mocht ik voor die familie showen. Ook Jolle heb ik tot Kampioen geshowd.

 

Vlnr. Kamp. Jolle van Mussel’s Hof, keurmeester mw. Gerritsen-Snijders en Kamp. Neath Valley’s Ffiona Cymraes (BOB). Kerstshow Wychen 1993.

 

Ffiona heeft in totaal 17 pups op de wereld gezet uit 3 nesten. Uit het tweede nest is Melroy van Raamvliet gekomen. Hij heeft 8 nesten op zijn naam staan, met 36 nakomelingen. Jolle heeft 38 nakomelingen gekregen uit 6 nesten.

Al met al kun je gerust stellen dat Ffiona een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan het Welsh Springer bestand.

Dat Ffiona een schakel in een groot geheel is blijkt uit deze foto, genomen op de eerste Pretdag van onze Vereniging. Wel heel bijzonder, zes generaties bijeen.

Vlnr. Red Roan of Speldermark, Nicolaas van Snellestein, Carrys Colleen van ’t Slekkerhout, Neath Valley’s Ffiona Cymraes, Jolle van Mussel’s Hof en Lady Lucky van Voornestein.

 

~~~~~~~~~~~~

 

Eerder heb ik Weslave Double Daisy al wel genoemd, maar één regel is beslist te weinig voor haar. We haalden Daisy half oktober 1990 op in Engeland om haar bloedlijnen in onze fokkerij te gebruiken. Daisy groeide op tot een Lady-like hondje. Showen was duidelijk niet haar ding, een foto waar ze echt mooi in stand staat hebben we dan ook niet. Maar een ieder die bij ons kwam viel voor haar. Daisy heeft vier keer bij ons een nestje gehad met in totaal 19 pups. Uit haar eerste nest kwam Nesta Nynnid van Raamvliet en met haar hebben we deze lijn voort kunnen zetten. Veel van haar kinderen en ook kleinkinderen hadden een zeer herkenbare kop, die genen heeft Daisy dus heel sterk doorgegeven.

 

Weslave Double Daisy.

 

In 1996 kregen we een prachtige kans om een volwassen teef te importeren uit het zuiden van Engeland. Nog mooier werd het toen we de medewerking van vrienden kregen om de dame in kwestie gedekt en wel naar Nederland te halen. Op dat moment was het nog niet mogelijk om zomaar even naar Engeland toe te gaan met je loopse teefje voor een dekking. Op het moment dat wij de afspraken maakten zou Amber nog een keer op een show uitgebracht worden. Amber, officieel Parkmist Fire ’n Ice, werd toen derde in haar klas op de Crufts in 1996. Niet lang daarna werd zij loops en verhuisde zij naar Schotland, daar werd zij gedekt door Dalville Dancing Master. Maar de logistieke onderneming was nog niet klaar, Amber zou nog een paar weken in midden Engeland blijven voor ik haar zou ophalen. De vliegreis duurde maar een uurtje, aan het reizen in een bench was Amber wel gewend. Zo min mogelijk stress, dit alles om ervoor te zorgen dat de zwangerschap voorspoedig zou verlopen. Dat alles goed was gegaan bleek wel op 29 mei 1996, een nest van 6 pups werd er geboren (3-3) mooier kon niet. Amber was een sterke, levendige hond met een stabiel karakter. Uitlaten naast de fiets was voor haar de manier om haar energie kwijt te raken.

Parkmist Fire ’n Ice

 

Uit het tweede nestje wat Amber bij ons kreeg hebben wij Ynni Ysmala aangehouden en het derde nest leverde slechts één pup op onze Carys Cymraes.

Met Ynni hebben we drie nesten gefokt, uit het tweede nest is Ginger Gwynne afkomstig, dit was een combinatie met Benton Kansas Storm.

Cym (alleen op de wereld) kreeg ook slechts één nestje met twee pups, reutjes. Daarvan is Jinx van Raamvliet wel belangrijk voor onze fokkerij gebleken.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~

 

In 1999 kregen we de kans om een volwassen reu naar Nederland te halen. Om er zeker van te zijn dat hij helemaal naar onze zin was, zijn we “even” een weekeinde gaan kijken. Zelf hadden we afgesproken dat wanneer er maar iets niet goed zou zijn aan deze reu dan zouden we het niet doen. Maar wat schetste onze verbazing, we kregen een schitterende hond te zien. Ja dat was een uitgemaakte zaak. Freddie zou naar Nederland komen !!! Eerst moesten er nog een aantal papieren in orde gemaakt worden voordat Fred mocht komen.

Vlak voor de Winnershow was het zover en kregen we Freddie thuis bezorgd. Wat een geweldige hond, lief karakter, goed getraind en gehoorzaam. Met zo’n kanjer moesten we wel gaan showen. In 2000 hebben we een aantal shows gelopen met hem, en op de Winnershow 2000 behaalde hij zijn Nederlandse Kampioenschaptitel. Erg leuk was het dat zijn fokker Lesley Tain en de eigenaar van zijn vader Joy Hartley getuige waren van dit moment.

Ook is Freddie een aantal keren ingezet voor de fokkerij.

Kamp. Taimere’s Top Hat on Athelwood W’2000

 

In 2008 kregen we nog zo’n prachtige kans om een volwassen reu naar Nederland te halen. Glenbrows A Tale To Tell kwam onze gelederen versterken.

Voor het gemak hebben we hem ook omgedoopt in een Freddie. Deze Freddie heb ik niet geshowd, hoewel hij daar wel de looks en kwaliteiten voor heeft. Voor de fokkerij heeft hij 3 nesten geleverd. In de nabije toekomst zullen we hopelijk de volgende generatie kunnen verwelkomen.

Glenbrows a Tale to Tell                              (C) J. Hartley

 

Eenmaal hebben de twee Freddie’s elkaar ontmoet bij een wandeling in 2011.

 

~~~~~~~~~~~~

 

Het verhaal van Ginger Gwynne van Raamvliet begint eigenlijk al in 2002, twee jaar voor haar geboorte. Bij het bezoeken van de Wereld Winner show in juli 2002 tref ik Jan Harmsen. Hij heeft een schitterende jonge reu bij zich. Ik ben er weg van, en bedenk dat ik die jonge kerel in onze fokkerij wil gebruiken. Het is Benton Kansas Storm, geïmporteerd uit Finland en beter bekend als Kaine.

In 2003 laten we onze Ynni door Kaine dekken, helaas bleef Ynni dit keer leeg.

En het volgende jaar gaat ze op herhaling. Nu wel met resultaat, 7 pups worden er geboren. 6 reuen en 1 teefje. Voor ons dus geen keus. Maar wat ziet ze er goed uit. Natuurlijk blijft ze bij ons. Samen met Ynni voeden we haar op, gaan naar de puppy training en de basis gehoorzaamheid training. Na anderhalf jaar lieten we haar röntgenen en gelukkig met mooi resultaat, ook haar ogen bleken goed. Niets stond ons in de weg om een nestje met haar te fokken.

Ginger Gwynne van Raamvliet

 

Haar eerste partner werd Jinx van Raamvliet, dat werd het K-nest. Gwynne heeft het super gedaan, ze bleek een hele goede en zorgzame moeder te zijn.

Van dat nest hebben we Kadi Karys van Raamvliet (Happy) uitgekozen om later mee verder te kunnen gaan. Omdat het intussen mogelijk was geworden om met een hond naar Engeland te reizen, begon het bij ons te kriebelen om dat ook eens te doen. Alle benodigde prikken en een bloedtest werden netjes gedaan. Toen moest er nog 7 maanden tussen zitten voordat je uiteindelijk mocht reizen. Ook een geschikte partner hadden we gevonden. Arkview Moonstroller (Seth voor intimi). Begin september 2008 was het eindelijk zo ver. We maakten de reis via Calais. Met de trein gaat dat zo snel en makkelijk, en voor de hond geen extra stress. Na twee dagen arriveren we bij Seth, leuk spelen maar het is nog te vroeg. Maar de volgende dag is het raak. De dag erna nog een herhaling, zo moet het goed zijn. Zo lang Gwynne loops is houden wij een heerlijke vakantie door het Lake district en Schotland. Zodra de loopsheid over is zakken we weer af naar Yorkshire. We halen daar een volwassen reu op die we gekocht hadden en nemen hem mee naar Nederland. Zijn naam Glenbrows a Tale to Tell. Zeg maar Spencer. Die naam vinden we lastig uit te spreken, laat staan te roepen in het park of het strand. We bedenken een andere naam, Freddie is het geworden.

Thuis gekomen gaan we nog een weekje op vakantie voordat de drukte van het nest komt. Heerlijk wandelen met onze drie honden in Duitsland. En dan op 6 november 2008 is het zover. Het M-nest wordt geboren, 4 reuen en 3 teven. Wij kiezen Melys uit dat nest voor de toekomst. Maar ook Mirain uit dit nest zal haar bijdrage leveren aan de fokkerij bij kennel Smallbrooks. De derde partner voor Gwynne dat ligt natuurlijk voor de hand, een soort thuis wedstrijd. Dat is Freddie (Glenbrows a Tale to Tell) geworden. In februari 2010 wordt het N-nest geboren 3 reuen en 5 teven. Van dit nest hou ik Nanty aan. Later zou blijken dat haar heupen niet mooi genoeg zijn om mee te fokken, een domper is dat zeker.

Gwynne in Schotland

 

Voor het vierde en laatste nest van Gwynne besluit ik nog één keer naar Engeland te gaan. Nieuwe bloedlijnen voor de fokkerij zijn heel belangrijk.

In januari 2012 wordt Gwynne weer loops en wordt gedekt door de schitterende jonge reu Glenbrows Timelord. Twee weken na de geboorte van het nest wordt hij beste van het ras op de Crufts show. Dat hij mooi is had ik dus goed gezien.

Het R-nest bestaat uit 4 reuen en 1 teef. Een reutje mag bij zijn vader in Engeland gaan wonen. Voor mij….. wederom geen keus bij de dames, maar wat is Ruby een plaatje. Een belofte voor de toekomst. Lidewij Harmsen wilde Ruby voor mij wel showen, en met geweldig resultaat. Het eerste optreden van Ruby in Nederland leverde meteen haar eerste kampioenschap op. In 2013 haalde Ruby in 4 shows alle benodigde kampioenschappen, maar dan zij is nog te jong voor de titel. In Maastricht 2014 de dubbel show werd zij beide dagen de beste teef en mocht zij zich definitief Nederlands Kampioen noemen

Red Ruby van Raamvliet

 

 

Wordt vervolgd.....